HISTORIA WARGOWA

Dzieje wsi sięgają czasów przed naszą erą – okres neolitu, kultury łużyckiej (część znalezisk archeologicznych znajduje się w Izbie Muzealnej w Bibliotece Miejskiej w Obornikach).
Udokumentowano datę 30 listopada 1218 roku, w którym biskup poznański Paweł potwierdził joannitom dziesięcinę płaconą ze wsi Wargowo.
W latach 1395 -1399 wzmiankowano pierwszych właścicieli -Dziersław i Mikołaj z Wargowa herbu Nałęcz.
W XV wieku wieś Wargowo wchodziła w skład parafii Objezierze.
W XVI wieku sołectwo udokumentowano ze względu na liczne procesy sądowe współwłaścicieli ziem wargowskich, np. w tzw. Metryce Koronnej z 1509 roku.
Pierwsza wzmianka o drewnianym dworku pochodzi z 1745 roku, jego właścicielem był Gronowski.
Pierwsze kronikarskie zapiski o szkole w Wargowie pochodzą z 1846 roku. Była to szkoła katolicka, w której uczono po niemiecku (zabory) i mieściła się w Wargowie II.
Złoty wiek budownictwa dla Wargowa to czasy, gdy właścicielem został hr. Teodor Żółtowski herbu Ogończyk. W 1883 roku podjął prace budowlane w nowo nabytym majątku dla syna Stanisława.
1889- budowa pałacu, utworzenie parku dworskiego,
1900-1906- powstają zabudowania gospodarcze i mieszkalne („czworaki”),
1905- budynek „ochronki”,
1911-1914- budowa nowej szkoły.
W/w budynki powstawały na dobrach hr. Żółtowskiego, z jego inicjatywy i z większej części jego finansów.
W 1877 roku przez Wargowo przeprowadzono linię kolejową z Poznania do Dziembówka k/Chodzieży.Wybudowano budynek stacji dla pracowników kolejowych.
Po wojnie majątek hr. Żółtowskiego rozparcelowano. Część parcelantów zorganizowało Rolniczą Spółdzielnię Produkcyjną, która w 1962 roku upadła. Grunty Spółdzielni oraz budynki z pałacem i parkiem przejęło Państwowe Gospodarstwo Rolne należące do Przedsiębiorstwa PGR Objezierze. W latach 90-tych XX wieku potomkowie hr Teodora Żółtowskiego odzyskali pałac i park.